Menu Films die focussen op de veelzijdigheid van de mens
Nieuws
Films die focussen op de veelzijdigheid van de mens

Films die focussen op de veelzijdigheid van de mens

Hét centrale programma op Go Short is de Europese Competitie, een overzicht van het beste aan films wat ons continent het afgelopen jaar geproduceerd heeft. Er moesten moeilijke keuzes gemaakt worden om uit de meer dan 2000 inzendingen tot een selectie van 45 films te komen, waarbij – naast de kwaliteit – een goede balans het centrale uitgangspunt was. We waren dan ook erg blij dat we zowel films te zien kregen waarin wordt gefocust op persoonlijke of maatschappelijke kwesties, als films die met een optimistische blik naar diezelfde mensen en maatschappij kijken. De balans en diversiteit manifesteren zich niet alleen in de onderwerpen van de films, maar ook in de makers – Go Short staat ervoor dat tenminste 50% van de films is geregisseerd door een vrouw.

In de Europese competitie reiken we, naast de Go Short kandidaat voor de European Film Awards, drie prijzen uit (die tevens beloond worden met een Oscar Qualifier). We zoomen hier in op onze drie prijscategorieën: documentaire, animatie en fictie.

Documentaire

Elk jaar zijn er terugkerende thema’s binnen de inzendingen voor het festival. De korte speelduur maakt het relatief makkelijk om te reflecteren op actuele thema’s, waardoor we in de afgelopen jaren veel films zagen over de vluchtelingencrisis en de opgetrokken grenzen tussen mensen, gender-ongelijkheid, het opnieuw evalueren van kolonialisme en andere misdaden uit het verleden en natuurlijk de klimaatcrisis.

Ook dit jaar werden deze thema’s goed vertegenwoordigd. We zoomen bijvoorbeeld in op grenzen in drie erg aangrijpende films: ‘To The Living’ (Pauline Fonsnoy, 2019), ‘3 Logical Exits’ (Mahdi Fleiffel, 2020), en de hybride fictiefilm ‘At The Entrance of the Night’ (Anton Bialas, 2019). Een belangrijk thema dat onze aandacht verdient.

Toch hoorden we ergens in ons achterhoofd steeds de autotune uit ‘A Film’ (Mårten Nilsson, 2019) zingen: “It was beautiful, but it didn’t help.” Dit is in veel gevallen waar, maar we bewijzen op Go Short ook graag het tegendeel! Zo waren we erg blij met de mate van activisme in veel van de films. ‘To The Living’ is gemaakt in de context van een actiegroep die druk uitoefent op inhumane omstandigheden in een grensgevangenis, en ‘How To Disappear’ (Robin Klengel, Leonhard Müllner en Michael Stumpf, 2020) werd gemaakt door een collectief van game-activisten die vragen stellen bij gewelddadig en politiek narratief in video games. In ‘Apiyemiyekî?’ (2019) geeft regisseur Ana Vaz op een heel delicate en respectvolle manier aandacht aan een lang verborgen gebleven genocide van een inheems volk in Brazilië. Het laat ons ook zien hoe belangrijk wetenschappelijk onderzoek naar deze genocide is geweest voor een rechtszaak tegen deze massamoord.

Apiyemiyeki – Still 03

Still: ‘Apiyemiyekî?’ (Ana Vaz, 2019)

Animatie

In de categorie Animatie werd iedereen direct omver geblazen door ‘Genius Loci’ (Adrien Merigeau, 2019). En wij waren niet de enigen: onlangs won de film de Gouden Beer voor beste korte film op het prestigieuze Berlinale! ‘Genius Loci’ verbeeldt genuanceerde emoties die soms moeilijk onder woorden te brengen zijn met prachtige animaties die doen denken aan moderne kunst. En dat is meteen een mooi voorbeeld van wat korte film kan doen: datgene wat moeilijk te vatten is in de wereld om ons heen een plekje geven.

Binnen de erg diverse en kleurrijke selectie van animatiefilms is het opvallend dat er dit jaar twee erg goede films gemaakt zijn met slakken in de hoofdrol. De films zijn wel erg verschillend: ‘Slug Life,’ (2019) is een vreemde, sexy én grappige film van Sophie Koko Gate, die laat zien hoe een vrouw haar ideale bedpartner creëert in de vorm van een beenloze slak. ‘Why Slugs Have No Legs’ (Aline Höchli, 2019) daarentegen vertelt de geschiedenis van hoe slakken hun benen zijn verloren, en schetst daarbij een parallel met onze samenleving.

Van stop-motion tot handgetekend tot computeranimatie, en zelfs gekrast en geverfd op 35 millimeter: alles komt voorbij in deze gevarieerde competitie.

Genius Loci – Still 03

Still: ‘Genius Loci’ (Adrien Merigeau, 2019)

Fictie

Van alle films die worden ingestuurd, is verreweg het grootste aandeel fictie. Zoals wel vaker behoren onwijs veel films uit Frankrijk en Portugal tot de sterkste inzendingen en daar moeten dan ook harde keuzes worden gemaakt. Bij de Portugese inzendingen stak voor ons ‘The Bite’ (Pedro Neves Marques, 2019) er meteen bovenuit. Deze film mixt verschillende facetten en genres, waarbij een wetenschappelijke invalshoek, een queer liefdesverhaal, onrust in de maatschappij, een vleugje docu en een futuristische sfeer worden gecombineerd tot een genre-overschrijdend geheel. Een fictiefilm zoals je ze niet vaak ziet.

Bij de Franse inzendingen was ‘Akaboum’ (2019) een favoriet. We zien in deze film van Manon Vila een groep jongeren met diverse achtergronden in een buitenwijk van Parijs. De jongeren lijken er niet op hun plek. Maar, in plaats van eenzijdige maatschappijkritiek te geven, weet deze film een prachtig portret van een jonge generatie af te leveren. We zien jongeren die grappig, intelligent en vol goede energie zijn. Typisch een film waarbij – zoals eigenlijk alle ficties – ons motto ‘We Are Not A Single Story’ feilloos aansluit. Geen stereotypen, maar een genuanceerd beeld van de mensen om ons heen.

Akaboum – Still 01

Still: ‘Akaboum’ (Manon Vila, 2019)